openingsvallen
Openingsfouten Peter Meijboom
Beginnende schakers zijn wel eens het slachtoffer van hun argeloosheid
en/of onervarenheid in de opening, waardoor ze in een vroeg stadium
verliezen, maar de meesten ontgroeien toch al snel de fase waarin ze ten
onder gaan in het herdersmat (veel voorkomend in de praktijk) of bv. het
Zeekadettenmat (waarschijnlijk minder vaak voorkomend). Het narren-
mat of gekkenmat is waarschijnlijk alleen een theoretisch geval, ik heb
nooit meegemaakt of gelezen dat dat ooit voorgekomen is, maar je weet
het maar nooit.
Ook zal waarschijnljik in de praktijk van de beginner een zettenreeks als
1. e4 e5 2.Pf3 Pf6 3.P:e5 P:e4(?) wel eens voorkomen; ik zet het vraag-
teken na 3. ..... P:e4 tussen haakjes, omdat die zet nog niet tot een echte
ramp hoeft te leiden, na 4. De2 De7; maar de zet 3. ..... P:e4 leidt veelal
tot het vervolg 4.De2 Pf6?? en na 5.Pc6+ is het dan al over.
(of de beginnende schakers gaan vrolijk verder tot er iemand (!) mat
staat!? In een extreem geval hoeft dat hier nog niet eens de zwartspeler te worden (!)).
Nu is het echter niet zo dat het maken van openingsfouten of trappen
in openingsvallen is voorbehouden aan de categorie beginners. Ik ben in het
bezit van een aantal boeken waarin op vaak verbluffende wijze blijkt dat sterke spelers en zelfs meesters en grootmeesters falen
in de opening en soms in al bekende openingsvallen.
Nu moet ik toegeven, dat ik zelf soms, vooral bij vluggertjes of rapid
wel eens geneigd ben een valletje op te zetten. Toegeven zou duiden op
een zekere gène daarover, maar die heb ik dan in het geheel niet, zetten zijn zetten, en een zet kan nooit onsportief zijn. (Onsportiviteit speelt
zich meestal af rondom, maar niet op het schaakbord).
Ik heb er menig punt mee binnengehaald, en ik vind dat OK.
De term toegeven is een soort concessie aan de opvatting van sommige
schakers dat valletjes eigenlijk not done zijn, maar daar ben ik het dus in
het geheel niet mee eens. Dus zal ik die term in dit verband nooit meer
gebruiken! Als een schaker in een openingsval "trapt", is dat geheel zijn
eigen verantwoordelijkheid, en zijn eigen fout, de "schuld" dan naar zijn
tegenstander schuiven is eigenlijk lachwekkend.
Ik heb zulke reacties zelf meegemaakt: bv. in een toernooi in Baden-Baden, lang geleden, toen aan een bord schuin voor mij iemand duidelijk een
openingsval opzette, die ik kende. Zijn tegenstander trapte er vrolijk in,
en werd toen heel pissig. Hij wist de schade beperkt te houden, maar kon
het niet nalaten, een zet of tien verder, na een zet van zijn tegenstander de
opmerking te plaatsen: Schon wieder eine Eröffnungsfalle??!!!
Die spelers zijn toen na de partij (het werd remise) niet on speaking terms uiteengegaan, maar dat lag aan het "slachtoffer", zijn tegenstander
deed het met een schouderophalen af. En terecht. Want als je op een zet
van je tegenstander niet het juiste antwoord vindt, dan heb je niet je
tegenstander, maar jezelf uit te schelden.
Het is nu niet mijn bedoeling reeksen van openingsvallen te tonen, maar
ik volsta hier met één voorbeeld van een kruising tussen een openingsval en een openingsfout,
die echter tot openingsval gemaakt kan worden, daar het een logische
zettenreeks betreft.
Ik trof het voorbeeld aan in het boekje van S. Landau: Hoe men niet
moet schaken (A'dam 1938) op blz.28:
(citaat):
"Na de zetten 1. e2-e4 e7-e5, 2. Pg1-f3 Pb8-c6, 3. d2-d4 e5xd4, 4. Lf1-c4
Lf8-c5, 5.Pf3-g5 Pg8-h6, 6. Dd1-h5 ontstaat de navolgende overbekende stelling. (zie DIAGRAM) De pion op f7, die nu driemaal aangevallen is, behoeft een nieuwe dekking. Het lijkt, dat deze verkregen kan worden door den zet 6. .... Pc6-e5, waardoor het paard niet alleen het bedreigde
punt verdedigt, maar tevens den looper op c4 aanvalt. Indien zwart echter
dezen zet uitvoert, begaat hij een fout: hij is in een bekende val geloopen.
Wit vervolgt na 6. .... Pc6-e5 met 7. Pg5-e6! d7xe6, 8. Dh5xe5 en wit wint een stuk, daar zoowel de looper op c5, als pion g7 aangevallen worden. Er dreigt bovendien 8. Lc1xh6 en zwart kan niet terugslaan, daar
de toren op h8 verloren zou gaan."
Beginnende schakers zijn wel eens het slachtoffer van hun argeloosheid
en/of onervarenheid in de opening, waardoor ze in een vroeg stadium
verliezen, maar de meesten ontgroeien toch al snel de fase waarin ze ten
onder gaan in het herdersmat (veel voorkomend in de praktijk) of bv. het
Zeekadettenmat (waarschijnlijk minder vaak voorkomend). Het narren-
mat of gekkenmat is waarschijnlijk alleen een theoretisch geval, ik heb
nooit meegemaakt of gelezen dat dat ooit voorgekomen is, maar je weet
het maar nooit.
Ook zal waarschijnljik in de praktijk van de beginner een zettenreeks als
1. e4 e5 2.Pf3 Pf6 3.P:e5 P:e4(?) wel eens voorkomen; ik zet het vraag-
teken na 3. ..... P:e4 tussen haakjes, omdat die zet nog niet tot een echte
ramp hoeft te leiden, na 4. De2 De7; maar de zet 3. ..... P:e4 leidt veelal
tot het vervolg 4.De2 Pf6?? en na 5.Pc6+ is het dan al over.
(of de beginnende schakers gaan vrolijk verder tot er iemand (!) mat
staat!? In een extreem geval hoeft dat hier nog niet eens de zwartspeler te worden (!)).
Nu is het echter niet zo dat het maken van openingsfouten of trappen
in openingsvallen is voorbehouden aan de categorie beginners. Ik ben in het
bezit van een aantal boeken waarin op vaak verbluffende wijze blijkt dat sterke spelers en zelfs meesters en grootmeesters falen
in de opening en soms in al bekende openingsvallen.
Nu moet ik toegeven, dat ik zelf soms, vooral bij vluggertjes of rapid
wel eens geneigd ben een valletje op te zetten. Toegeven zou duiden op
een zekere gène daarover, maar die heb ik dan in het geheel niet, zetten zijn zetten, en een zet kan nooit onsportief zijn. (Onsportiviteit speelt
zich meestal af rondom, maar niet op het schaakbord).
Ik heb er menig punt mee binnengehaald, en ik vind dat OK.
De term toegeven is een soort concessie aan de opvatting van sommige
schakers dat valletjes eigenlijk not done zijn, maar daar ben ik het dus in
het geheel niet mee eens. Dus zal ik die term in dit verband nooit meer
gebruiken! Als een schaker in een openingsval "trapt", is dat geheel zijn
eigen verantwoordelijkheid, en zijn eigen fout, de "schuld" dan naar zijn
tegenstander schuiven is eigenlijk lachwekkend.
Ik heb zulke reacties zelf meegemaakt: bv. in een toernooi in Baden-Baden, lang geleden, toen aan een bord schuin voor mij iemand duidelijk een
openingsval opzette, die ik kende. Zijn tegenstander trapte er vrolijk in,
en werd toen heel pissig. Hij wist de schade beperkt te houden, maar kon
het niet nalaten, een zet of tien verder, na een zet van zijn tegenstander de
opmerking te plaatsen: Schon wieder eine Eröffnungsfalle??!!!
Die spelers zijn toen na de partij (het werd remise) niet on speaking terms uiteengegaan, maar dat lag aan het "slachtoffer", zijn tegenstander
deed het met een schouderophalen af. En terecht. Want als je op een zet
van je tegenstander niet het juiste antwoord vindt, dan heb je niet je
tegenstander, maar jezelf uit te schelden.
Het is nu niet mijn bedoeling reeksen van openingsvallen te tonen, maar
ik volsta hier met één voorbeeld van een kruising tussen een openingsval en een openingsfout,
die echter tot openingsval gemaakt kan worden, daar het een logische
zettenreeks betreft.
Ik trof het voorbeeld aan in het boekje van S. Landau: Hoe men niet
moet schaken (A'dam 1938) op blz.28:
(citaat):
"Na de zetten 1. e2-e4 e7-e5, 2. Pg1-f3 Pb8-c6, 3. d2-d4 e5xd4, 4. Lf1-c4
Lf8-c5, 5.Pf3-g5 Pg8-h6, 6. Dd1-h5 ontstaat de navolgende overbekende stelling. (zie DIAGRAM) De pion op f7, die nu driemaal aangevallen is, behoeft een nieuwe dekking. Het lijkt, dat deze verkregen kan worden door den zet 6. .... Pc6-e5, waardoor het paard niet alleen het bedreigde
punt verdedigt, maar tevens den looper op c4 aanvalt. Indien zwart echter
dezen zet uitvoert, begaat hij een fout: hij is in een bekende val geloopen.
Wit vervolgt na 6. .... Pc6-e5 met 7. Pg5-e6! d7xe6, 8. Dh5xe5 en wit wint een stuk, daar zoowel de looper op c5, als pion g7 aangevallen worden. Er dreigt bovendien 8. Lc1xh6 en zwart kan niet terugslaan, daar
de toren op h8 verloren zou gaan."
posted by kijkbovenvanwie at 12:47 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home